Lenalidomid plus Deksametazon w przypadku nawrotowego szpiczaka mnogiego w Ameryce Północnej ad 8

Mielosupresja w stopniu 3. lub 4. była częstsza u pacjentów, którzy otrzymywali lenalidomid i deksametazon w naszym badaniu niż u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, którzy otrzymywali talidomid i deksametazon lub osoby z nowo zdiagnozowaną chorobą, którzy otrzymywali lenalidomid i deksametazon we wcześniejszych badaniach.2-4 13 W naszym badaniu zakażenia stopnia 3. lub 4. odnotowano u 21,5% pacjentów leczonych lenalidomidem, więc przyszłe badania nad leczeniem lub profilaktyką za pomocą czynnika stymulującego kolonie granulocytów, profilaktyka antybiotykami bakteryjnymi podawanymi doustnie w szerokim spektrum lub oba mogą być uzasadnione. . Niska częstość występowania możliwych do uniknięcia infekcji wirusowych i grzybiczych stopnia 3. lub 4. w naszym badaniu nie wspiera rutynowej profilaktyki tych zakażeń u wszystkich pacjentów. Zaparcia i biegunka, na ogół łagodna do umiarkowanej, dotyczyły odpowiednio 31,4% i 35,9% pacjentów. Lenalidomid różni się od talidomidu tym, że wiąże się z małą częstością występowania sedacji stopnia 3 lub 4, zmęczenia, wysypki i neuropatii.2-4 Nasze doświadczenie sugeruje, że profilaktyczna terapia przeciwzakrzepowa jest uzasadniona u pacjentów, którzy otrzymują lenalidomid z dużą dawką deksametazonu, chociaż nie testowaliśmy takiego schematu. Zdarzenia zakrzepowo-zlewne stopnia 3 lub 4 występowały częściej w grupie lenalidomidu niż w grupie placebo (14,7% w porównaniu z 3,4%, p <0,001). W badaniu Eastern Cooperative Oncology Group lenalidomidu i wysokodawkowego deksametazonu u wcześniej nieleczonych pacjentów częstotliwość zdarzeń zakrzepowych wynosiła 22,1% 14. Niedawno badanie fazy II lenalidomidu i wysokodawkowego deksametazonu13 wykazało, że tylko 3% pacjentów profilaktyka zażywania aspiryny miała zdarzenia zakrzepowe, chociaż inne badania donoszą o sprzecznych wynikach.14,15 W naszym badaniu częstość zdarzeń zakrzepowo-zatorowych u pacjentów przyjmujących jednocześnie epoetynę alfa lub darbepoetynę wynosiła 18,4%. Uzasadnione jest zatem sugerowanie unikania współistniejących środków erytropoetycznych.
Podsumowując, połączenie lenalidomidu i deksametazonu jest skuteczne w zwiększaniu odsetka odpowiedzi, czasu do progresji i całkowitego czasu przeżycia u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie szpiczakiem.
[więcej w: nfz kielce przeglądarka skierowań, zwężenie szpary stawowej, przychodnia kielce wojska polskiego ]

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

0 odpowiedzi na „Lenalidomid plus Deksametazon w przypadku nawrotowego szpiczaka mnogiego w Ameryce Północnej ad 8

  1. Oliver pisze:

    na nadciśnienie, wystarczy suplementacja

  2. Marlena pisze:

    [..] Odniesienie w tekscie do wzrok[…]

  3. Vanessa pisze:

    Dlatego chyba wolę nawet się nie diagnozować

  4. Drugstore Cowboy pisze:

    [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: prywatny dom opieki[…]

  5. Norbert pisze:

    Sprawdź czy z trzustka wszystko ok

  6. Ignacy pisze:

    Article marked with the noticed of: odszkodowanie za śmierć[…]

  7. Judge pisze:

    na nadciśnienie, wystarczy suplementacja